Երթաս բարով

Կը շրջիմ փողոցները

Իսթանպուլի։ Հին Իսթանպուլի։

Տուներուն առջեւ լաթեր կախուած են

Գոյնզգոյն, խանկռած։

Գնչու կին մը կողով մը իջեցուցած վար,

կը ձայնէ նպարավաճառին։

Վերէն ջուր կը կաթկթի։

Թաղարներ կան պատուհանին առջեւ

քով քովի շարուած, գոյնզգոյն ծաղիկներով․

լաչակաւոր կին մը կը ջրէ զանոնք։

Լաւ որ չեն իյնար փոթորիկին,

կը մտածեմ։ Փոթորիկի՞ն։

Այդ տուներուն երբեմնի բնակիչները

ո՞ւր են հիմա։