Եկեղեցի-պետություն փոխհարաբերությունը Խորհրդային Հայաստանում 1920-1930-ական թվականներին

1920-1930-ական թվականները Հայոց և Հայ եկեղեցու պատմության դժվարին ու ծանրագույն շրջաններից էին։ Այս ժամանակահատվածը հատկանշվում էր քաղաքական բռնաճնշումներով, համայնավարության և անաստվածության գաղափարախոսության տարածմամբ, հայ հոգևորականների հալածանքներով․․․ Գրքում ներկայացվում և վերլուծվում են Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնի քննադատական վերաբերմունքը և կառուցողական դիրքորոշումը, խորհրդային իշխանության հետ հարաբերությունը, ինչպես նաև հայ հոգևորականների դիմադրությունն ու եկեղեցանվեր գործունեությունը։

Հեղինակն անդրադառնում է հայ պատմագիտության ոլորտում քիչ ուսումնասիրված “Մարտնչող անաստվածների միություն” կազմակերպությանը, բացահայտում 1920-1930-ական թվականների հակաեկեղեցական քաղաքականության պատմության՝ գրեթե մոռացության մատնված բազմաթիվ իրողություններ։ Վերլուծվում են սույն կազմակերպության ստեղծման նախադրյալները, դրդապատճառները, կազմակերպչական կառույցը, կազմը, գաղափարախոսական հիմնադրույթնորը, հրատարակչական և քարոզչական գործունեությունը։