Ընտանեկան դաստիարակութիւնը մեր տուներէն ներս

“Ժամ հասաւ, խոստովանիմ քեզ, ո՜վ ազգ Հայոց, չորս տարուան Պատրիարքութեանս շրջանին մէջ, քո ընտանեկան բազմապատիկ աղետները ես ինքնին տեսայ, եւ այս աղետներուն մէջ առաւել աղէտաւոր էին ամուսնական խնդիրները, որք թէ ո՞րչափ եւ քանիպատիկ ծանրալուր են, ես կը ծածկեմ այդ թուանշանը եւ խնդրոց պատմութիւնը չեմ յայտներ քեզ։ Եթէ կը դժուարիս հաւատալ, ինձ վկայ եւ ապացոյց կը կոչեմ աստ Պատրիարքարանի Դատաստանական Խորհրդոց արձանագիրը։ Սակայն մեր ընտանեկան զեղծմունքներու բովանդակ ցանկը պէտք չէ որ միայն այդ արձանագրէն կշռենք, վասն զի մեր այս աւուր իւրաքանչիւրին ընտանեկան կեանքը կենդանի արձանագրութիւն է․ մարդ որ աչք ունի՝ կարող է զայն կարդալ առտնին եւ հրապարակաց մէջ, ուր ցուցամոլ շռայլութիւն կը շրջի նազելով․․․”։

                                                                                                                                             Խրիմյան Հայրիկ