Աղօթագիրք ; Գիրք աղօթից որ կոչի Զբօսարան Հոգեւոր

Սույն գիրքը վերատպություն է հայրապետ Սիմեոն Ա․ Երևանցու (կթղ․ 1763-1780 թթ․) Աղօթագրքի, որը կաթողիկոսը տպագրել է իր իսկ հիմնած Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնի՝ Սուրբ Գրիգոր Լուսավորչի անունը կրող տպարանում, 1772 թվականին։ 

Այն կազմված է դասական մեր աղոթագրքերին բնորոշ կանոնական ձևով։ Դրանք մեծակական ողբով ի խորոց սրտի հառաչանքներ են՝ ուղղված Սուրբ Երրորդությանը, Սուրբ Մարիամ Աստվածածնին, Փրկչական Սուրբ Խաչին, Հայոց Եկեղեցուն և ազգին, Սուրբ Գրիգոր Լուսավորչին և ամենայն սրբոց Հայաստանեայց Եկեղեցւոյ։

Աղոթագիրքը լավագույնս բնորոշել է հենց ինքը՝ Սիմեոն Որևանցին, եզրափակող վերջին աղոթք-հիշատակարանում հոգին անվանելով անգին, իսկ աղոթքները՝ հոգու կեցուցիչ։