Գիւղը կ՛ապրի իմ մէջս

Մնձուրի՝ գիւղացի հողագործը, գիւղի ուսուցիչը, քաղաքին ծանր բանուորը, մտաւորականը… Բայց նախեւառաջ գրողը… Ան երգեց կարօտի, երազի, սիրոյ, արցունքի, հաւատքի, ծանր ու արդար աշխատանքի, համեստ մարդոց, հացի, ծաղիկներու, լեռներու, ճամբաներու երգը: Ահա՛ անմահ վարպետէն ծաղկաքաղ մը, որ գրասէրներու համար առիթ մըն է մէկտեղուելու հայ գիւղագրութեան լաւագոյն նմուշներուն հետ։ Գիրքը ունի ծանօթագրութիւններ ու բառարան։