Պոկուած ծառեր (պատմուածքներ)

Ծերուին նստած էր բազմոցին անկիւնը, խոկացող եոկիի մը նման․ աչքերը փակ, ձեռքերը ծունկերուն։

Ներքին փոթորիկներէն, անցեալի պատկերներէն եւ կամ երազանքի մը քաղցրութենէն դէմքը փոխն ի փոխ կը մռայլէր, երբեմն հազիւ նկատելի ժպիտով մը կը պայծառանար, պատուհանէն ընկած պատահական շողով մը կը լուսաւորուէր ու կրկին կ՝ամպոտէր, կը մթագնէր։

- Պատուհանը գո՞ց է, չմրսիս, - ձայնեց կինը ներսէն։

- Չէ՜, ճանըմ, պատուհա՜նը։

- Պարա՞նը․․․

- Քու անկաճներդ խուլացան, իմ էլ ձայնս մարեցաւ պոռալէն, - ըսաւ կինը ու եկաւ ստուգելու։

․․․