Յեղափոխութեան համար

Պօղոս Սնապեան ուշագրաւ դէմք մըն է գաղութահայ գրականութեան մէջ։ Մաքուր լեզու մը եւ կտրուկ ոճ մը ունի Սնապեան։ Իր սերունդէն քիչերը կրնան հաւակնիլ թէ երբեւիցէ կրցած են հայերէն լեզուն գործածել նոյնքան ճշգրիտ ու այլազան գեղեցկութիւններով։ Հակադրութիւնները, անակնկալ եւ արագ դարձուածքները կը մնան Սնապեանի աշխոյժ, տաք եւ համակող ոճին գլխաւոր յատկանիշները։ Հատու գործիք մըն է հայերէն լեզուն Սնապեանի գրչին տակ, ազնիւ մետաղի պէս փայլուն եւ ժանգ չբռնող, ու ինքնին վայելք մըն է անոր ընթերցումը, անկախ իր նիւթէն եւ արտայայտած գաղափարներէն։