Հայոց պատմություն

Խորենացու երկի առաջին գրքի և երկրորդի մի մասի հիմքը վիպական ավանդություններն են։ Նա բարեխղճորեն մշակել և ներկայացրել է Հայկի և Բելի, Արամի, Արա Գեղեցիկի և Շամիրամի մասին վիպաառասպելական զրույցները, Վահագնի, Տորք Անգեղի, Արտավազդի առասպելները, “Վիպասանք” վիպաշարը և այլն, ցույց տվել դրանց պատմական արժեքն ու հավաստիությունը։

Խորենացին օգտագործել է օտար ու հայկական (այդ թվում՝ նախամաշտոցյան) մատենագրական, վավերագրական, բանավոր, նյութական և այլ սկզբնաղբյուրներ։