Սփիւռքի մէջ

“Յօդուած” կոչվող բանը, երբ օրաթերթին մէջ լոյս կը տեսնէ (այնպէս, ինչպէս լոյս տեսած են հոս պարփակուած բոլոր կտորները), սովորաբար նպատակն ու յաւակնութիւնը չունի օրուան հրատապ խնդրէն անդին երթալու։ Շատ փոքր եղած է թիւը անոնց, որոնց գրական ոճն ու նիւթերու հանդէպ ունեցած մօտեցումը կրնան արդարացնել իրենց ամէնօրեայ սիւնակներու եւ յօդուածներու “անմահացումը”, գրքի ձեւ առնող հաւաքածոյի մը մէջ։ Ուրեմն ի՞նչ հիման վրայ կը համարձակիմ ես ներկայ հատորը կազմել, համադրելով “Յառաջ”ի եւ “Հայրենիք”ի մէջ 1976էն 1980 ընթացքին լոյս տեսած այս կտորները։

Անշուշտ հարցումին վերջնական պատասխանը տալու իրաւունքը ընթերցողին կը պատկանի։