Հավերժի ճամփորդը

Դարերի խորքից, պատերազմներից ու ասպատակումներից ավերված ճամփաներով, հրի ու սրի միջով, դեպի մեզ է գալիս մի հոգնած, վիրավոր, բայց համառ ու տոկուն ճամփորդ։

Ինչքան ավելի է նա մեզ մոտենում, այնքան ավելի շիտակ է դառնում նրա կեցվածքը, տեսքն՝ այնքան վայելուչ ու խրոխտ։

Կոտորածի ու գաղթի, թալանի ու հրդեհի, լացի ու կոծի փոխարեն, խաղաղ կյանքի ու աշխատանքի կանչեր են լսվում, և նրա ավեր ու ավար ճամփին շատանում են կոթողներն ու շենքերը, երգն ու ծիծաղը։

-Ո՞Վ ԵՍ ԴՈՒ, ՃԱՄՓԱՐԴ։