Բաց տոմարը

Հիմնական տարբերութիւն մը զիս կը բաժնէ իմ փաթրոնէս։ Մինչդեռ ան բնիկ Փարիզցի մըն է յաղթանդամ, ես պարզապէս Էմիլն եմ։ Մինչդեռ ան ձեռներէց պատկառազդու եւ բարեկեցիկ անձ մըն է, ես պարզապէս Էմիլն եմ։

Էմիլ՝ իմ անունս է, տասնըվեց ամիսէ ի վեր։ Աւելի ճիշդ պիտի ըլլար ըսել՝ տասնըվեց ամիս եւ կոտորակներ։ Այդ կոտորակներէն առաջ ես կը կոչուէի Ժան-Փիէռ, Առման եւ Ռոպէր, անուններ՝ որ ինծի տրուած են յաջորդական գործատեղիներու մէջ, տեսակ մը պայմանագրութեամբ։ Ֆրանսացիները իմ վաւերական անունս կ՝արտասանեն այնպէս, ինչպէս կարելի չէ գրել եւ ոչ մէկ լեզուով։