Վարժապետին աղջիկը․ վեպ

Տ․ Կամսարականի “Վարժապետին աղջիկը” վեպը լույս էր տեսնում այնպիսի մի ժամանակ, երբ որոշ լճացում ապրող արևմտահայ գրականությունը մտել էր իր ծաղկման նոր շրջանը։ Ա․ Արփիարյանը և նրա շուրջը համախմբված մի քանի գրողներ (Գր․ Զոհրապ, Տ․ Կամսարական, Լ․ Բաշալյան, Հրանդ և ուրիշներ) “Արևելք” օրաթերթի և “Մասիս” շաբաթաթերթի էջերում նկատելի աշխատանք էին կատարում ռեալիստական արձակի զարգացման ուղղությամբ։ 

Գրական այդ նոր սերնդի ծրագիրը, դատապարտելով անկումային գրականությունը, արվեստը արվեստի համար տեսակետը, քարոզում էր գրականությունը մի որոշակի նպատակի ծառայեցնելու գաղափարը, կոչ անելով իրական կյանքը արտացոլելով՝ նպաստել այդ իրականության վերափոխմանը։