Նահանջը առանց երգի․ վէպ

Հասունցած տղայ մըն էր սակայն․ ապացոյց որ չկրցաւ բոզ ու Աստուած բառերուն սահմանում մը տալ։ Աղջիկը գրկած էր ետեւի կողմէն, թեւերը անութներէն անցուցած ու իր քիթը հետզհետէ աւելի կը մխրճուէր անոր ականջին ետեւ, զմայլելի անուշահոտութեամբ մը գլխէ ելած։ Իրապէս հարուստ աղջիկ մըն էր ան․ ապացոյց որ իր կուրծքերը տղուն ափերուն խորութիւնը ունեին ճիշդ։