Խաչուած սէր

Խաչուած սէր

Գիշերն այսքան կարճ

Եղած չէր երբեք․․․

Մատներուդ նման

Սահեցան ժամերն,

Սիրաշոյանքի

Վայելքը քնքուշ

Ակնթարթ էր լոկ․․․

Բայց տխուր էի․․․

Քանզի հասկցայ

Որ ուշացած եմ․․․

Այո՛, ուշացած,

«Ուրիշն է», ըսիր

«Սրտիս մէջ նստած»․

Բայց թեւերուդ մէջ

Ես էի խաչուած։

Եւ ուրախ էի,

Այդ խաչին համար․․․

Մի՞թէ ուշացայ․․․