Անլռելի զանգակատուն

Ղօղանջ աւետիսի

Հազար ութ հարիւր վաթսունինն թուին

Հայոց այգիներն ի՞նչ պտուղ տուին,

Հայոց արտերում ի՞նչ բերք էր հասել, -

          Դժուար է ասել։

Սակայն այդ թուին Մայր Հայաստանի

Արգանդը եղաւ սրբօրէն բեղուն։

Մի մանուկ ծնուեց Լոռուայ Դսեղում․․․

[․․․]

Միեւնոյն թուին, Լոռուց շատ հեռու՝

Անատոլուի մթին խորքերում,

Մէկ ուրիշ մանուկ լոյս աշխարհ եկաւ։

Մինչ հայրը նրա՝ Գեւոն կօշկակար, 

Գոգնոցը հանեց, արխալուղ հագաւ,

Հարեւան-դրկից՝ մի-մի շիշ օղով՝

Նրա տուն մտան՝ աչքալուսանքի։