Քառյակներ

Վերջացա՜վ…
Կյանքս մաշվեց, վերջացա՜վ.
Ինչ հույս արի` փուչ ելավ,
Ինչ խնդություն` վերջը ցա՜վ։

1890

Թումանյանը քառեակների մասին՝

“Քառեակները շատ ուժեղ շտրիխներ են, դրանք իմ հոգու կենսագրութիւնն են""

“Քառեակները հասուն շրջանի արդիւնք են՝ իմաստութեան, վեհութեան”

“Քառեակները շատ նուրբ, ազնիւ, խորը եւ գեղեցիկ բաներ են”

"Քառեակները մեղմ են, քնքոյշ, խորը, շատ մեղմ ու բովանդակալից"

“Քառեակը գոհար է եւ անպայման հղկուած պէտք է լինի”

“Քառեակը պոէզիայի մինիատուրն է, նուրբ ճաշակի բան։ Քառեակները պէտք է կարդալ հանգիստ ու ծանր եւ ամէն մարդ չի կարող հասկանալ, գնահատել։ Մարդիկ կան, որ քառեակները ոտանավորի նման են կարդում․ պարզ տեսնում ես, որ չի հասկանում ինչ բան է քառեակը”