Կանոնագիրք հայոց Ա․

“Կանոնագիրք հայոց” պատմա-իրավաբանական նյութերի ժողովածուն, իրավամբ, հանդիսանում է հայ միջնադարյան բազմաբովանդակ մատենագրության խոշոր հուշարձաններից մեկը։ Այն կազմվել է VIII դարի առաջին քառորդում և բովանդակում է IV-VIII դարերի կանոնական որոշումները։ Վաղ ավատական Հայաստանի հասարակական ներքին կյանքը ուսումնասիրելու համար բացառիկ կարևոր նշանակություն ունի այս աշխատությունը։

Կանոնագիրքը հանդիսանում է խիստ կարևոր և ուշագրավ սկզբնաղբյուր պատմաբանների, իրավունքի, փիլիսոփայության և տնտեսության պատմությամբ զբաղվողների, բանասերների, ազգագրագետների, լեզվաբանների համար։ Այն մեծ չափով կնպաստի վաղ միջնադարյան Հայաստանի սոցիալական, քաղաքական և իրավական հարցերի լուսաբանմանը։