Մեծոփավանքի գրչության կենտրոնը (ԺԲ-ԺԵ դդ․)

Սույն աշխատությամբ սկսվում է հայագիտական ուսումնասիրությունների մի բնագավառ, որի նյութը հայ գրչության կենտրոնների պատմությունն է։

Այդ կենտրոններում է ստեղծվել հայ գրավոր մշակույթը, ձեռագիրը, կատարելագործվել հայ գիրն ու գրչության արվեստը, զարդագրությունը, մանրանկարչությունը, կազմարվեստը, դրանց կիրառման նյութն ու գործիքը, հմտությունն ու վարպետությունը։

Քաջբերունիքի Մեծոփավանքը սույն բնագավառի նշանավոր կենտրոններից է, որը վերաճեց գրչության դպրոցի, որի պատմությանը, նրանից մեզ հասած ձեռագրական ժառանգությանն ու գնահատությանն է նվիրված այս ուսումնասիրությունը։